Zelfde plek, ander hoofdstuk

Interview over PTSS, herstel en persoonlijke groei bij Van der Valk Enschede – LLooks Skincare

8 april 2025

Leven met PTSS – persoonlijk verslag van een interview

Wanneer een interview over leven met PTSS je laat stilstaan bij wat er écht toe doet

Soms kom je op een plek waar iets bijzonders begon en realiseer je je dat het verhaal over leven met PTSS nog niet af is. Hotel Van der Valk Enschede was vorig jaar het decor voor onze trouwdag — een plek vol liefde en warmte. Bijna één jaar later sta ik daar opnieuw, dit keer niet in trouwkleding, maar voor een interview met Tubantia. Het gesprek ging over alles wat belangrijk is: trauma, herstel, liefde, keuzes maken en de kracht van opnieuw beginnen.

Een jaar geleden stonden we hier ook. Bij Van der Valk Enschede. Linda in het wit, ik in het roze en met klamme handen. Onze trouwdag. Nu zat ik daar opnieuw. Niet om te trouwen, maar voor een interview met Tubantia. Dezelfde plek, maar een heel ander hoofdstuk.

We begonnen in de hotelbar, waar een paar foto’s werden gemaakt, en liepen daarna richting het restaurant. Daar schoven we aan tafel en nadat de koffie was geserveerd, ontstond een open, eerlijk gesprek over trauma, PTSS, herstel (of leren omgaat met) en hoe je ondanks alles (of misschien wel dankzij) opnieuw kunt beginnen. We spraken over mijn tijd in Afghanistan. Over thuiskomen met PTSS. En over wat het betekent als je hoofd altijd ‘aan’ staat, maar je hart niet meer weet hoe het moet voelen. Maar ook over hoe het voelt om jezelf kwijt te zijn; de schaamte, de verwarring, het zwijgen. En over het moment waarop je besluit: ik wil niet overleven, ik wil leven.

Leren omgaan en leven met PTSS: het leven opnieuw in eigen handen nemen

Wat betekent het om te leven met PTSS? Het niet zozeer een kwestie van ‘genezen’, maar van leren omgaan met wat er is. Het gaat niet om het wegdrukken of ontkennen van de trauma’s. Het gaat juist om het vinden van manieren om ze een plek te geven in mijn leven, zonder dat ze de controle hebben.

Voor mij begon deze reis toen ik durfde te erkennen: “Ja, ik draag PTSS met me mee.” En het was die erkenning die me de kracht gaf om niet langer te laten bepalen wat ik wel en niet kon doen. PTSS is een deel van wie ik ben, maar het is niet alles wat ik ben. Ik leerde dat het niet om het wegvegen van pijn gaat, maar om het vinden van een manier om er mee te leven, zonder dat het mijn leven overneemt.

Omgaan en leven met PTSS is absoluut geen lineair proces, of een rechte lijn. Het is een voortdurende keuze om het leven te leiden dat ik wil, ondanks de uitdagingen die PTSS voor mijn voeten gooit. Het vraagt om zelfzorg en structuur, om ruimte voor mijn kwetsbaarheid en ook om de moed om elke dag opnieuw voor mezelf te kiezen. En misschien is dat wel het belangrijkste: ja, ik leef met PTSS en ik lééf mét PTSS.

Deze reis van zelfontdekking, keuzes en het opnieuw vinden van mijn weg beschrijf ik in mijn boek Onderweg. Het is een eerlijke blik op mijn ervaringen en de keuzes die ik heb gemaakt om een nieuw hoofdstuk te beginnen en komen waar ik nu sta. Middenin het leven en sterker dan ooit. En ja, met PTSS, want die is niet verdwenen.

Van trauma naar transformatie: hoe LLooks Skincare ontstond

Tijdens mijn herstel ontdekte ik op aanwijzing van Linda de kracht van dagelijkse zelfzorg. Ik besefte dat deze keuzes veel verder gingen dan uiterlijk. Zelfzorg werd mijn reddingsboei. Niet als luxe, maar als levenslijn. Het begon met kleine, eenvoudige keuzes en routines — zoals het zorgen voor mijn huid. Met bewegen en met rustmomenten. Structuur. Goede producten. Aandacht. En al die kleine dingen bleken grote betekenis te hebben.

Vandaag de dag bouwen Linda en ik aan ons merk LLooks Skincare dat daaruit is ontstaan. Met producten die niet alleen je huid verbeteren, maar ook uitnodigen om even stil te staan bij jezelf. Want een goed serum lost je trauma niet op — maar het herinnert je eraan dat jij het waard bent om voor te zorgen.

Wat betekent het om écht onderweg te zijn?

Aan het einde van het interview viel alles samen. Ik ben zelf ook nog altijd onderweg. Niet als vlucht, maar als richting. Alsof ik in de auto zit: de voorruit is helder. De weg ligt open, mijn blik op de horizon. Af en toe kijk ik achterom, in de spiegel — dat hoort erbij. Maar ik blijf niet meer hangen in wat was.

Misschien herken jij dat ook. Dat gevoel dat het tijd is om opnieuw te kiezen. Dat de weg niet altijd recht is, maar het is wél jouw weg. Dat ene moment waarop je ineens voelt: ik wil het anders doen. Ik gá het anders doen! Of dat zachte stemmetje dat zegt: je bent jezelf een stap vooruit verschuldigd.

Wat neem jij mee op jouw reis?

Misschien ben jij, net als ik, ook onderweg. Misschien sta je nog stil, of weet je nog niet welke afslag je moet nemen. Maar stel jezelf eens deze vragen:

Wat houd ik vast dat ik misschien mag loslaten?
Welke keuze stel ik al te lang uit?
Leef ik mijn leven zoals ík dat wil, of zoals het van me verwacht wordt?
Wat heb ik nodig om weer vooruit te durven kijken?

Linda en ik bouwen intussen verder aan LLooks Skincare. Niet omdat we de wereld willen verbeteren, maar omdat we geloven in kleine, betekenisvolle keuzes. Omdat zorgen voor jezelf soms begint met iets eenvoudigs — een moment van aandacht. Een zachte huid. Een stille belofte aan jezelf. Voor mij begon het met erkennen wat pijn deed, en met het nemen van nieuwe, bewuste stappen. Voor jou kan het iets heel anders zijn. Wat het ook is: blijf onderweg. Met open ogen en een open hart.

Blijf onderweg. En als je even niet weet waar naartoe? Richt je blik vooruit. De rest volgt vanzelf.